Εισήγηση της Εκλογοαπολογιστικής Συνέλευσης της
Ομοσπονδίας Συλλόγων Γονέων Νομαρχίας Πειραιά
15/5/2011
Αγαπητοί συνάδελφοι
Πραγματοποιείται σήμερα η εκλογοαπολογιστική συνέλευση της Ομοσπονδίας μα; μέσα σε ένα κλίμα αβεβαιότητας και ανασφάλειας για κάθε γονιό.
Τον τελευταίο χρόνο με αφορμή την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επιτίθεται με τα πιο βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα στη ζωή της λαϊκής οικογένειας, έχοντας τη συναίνεση και τη στήριξη της ΝΔ και του ΛΑΟΣ.
Έχει πλέον αποκαλυφθεί ότι το σύνολο των αντεργατικών αντιλαϊκών μέτρων, που έχουν παρθεί μέχρι τώρα, ήταν προσχεδιασμένα. Είναι στα προγράμματα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ εδώ και χρόνια, στους σχεδιασμούς και στις κατευθύνσεις της ΕΕ και του ΟΟΣΑ. Με την εκδήλωση της κρίσης επιταχύνθηκαν.
Καταργήθηκαν οι Συλλογικές συμβάσεις εργασίας, κόπηκαν επιδόματα και δώρα, μειώθηκαν μισθοί και συντάξεις, αυξήθηκε ο ΦΠΑ, αυξήθηκαν τα όρια συνταξιοδότησης και ο χρόνος εργασίας με μείωση των αποδοχών. Ξεπουλούν ότι έχει απομείνει στο δημόσιο τομέα. Οι περικοπές των δαπανών σε παιδεία, υγεία, πρόνοια, επιβαρύνουν επιπλέον τη λαϊκή οικογένεια. «Πέτυχαν» να τινάξουν την επίσημη ανεργία στην Ελλάδα στο 1 εκατομμύριο ανέργους, «πέτυχαν» η αγοραστική άξια των μισθών των εργαζομένων το 2010 να κατρακυλήσει στα επίπεδα του 1984. «Πέτυχαν» τα 2/5 των Ελλήνων να ζουν στο όριο της φτώχειας. Για παράδειγμα, το 12% του πληθυσμού, αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες να πληρώσει το ενοίκιο του σπιτιού του, το 35% αδυνατεί να πληρώσει το λογαριασμό της ΔΕΗ, το 30% δεν έχει συνολικά πρόσβαση σε μόρφωση, σχεδόν το 50% παραδέχεται πως δεν έχει καλή διατροφή.
Μέσα σε αυτή τη λαϊκή οικογένεια μεγαλώνουν 450.000 παιδιά και έφηβοι. 1 στα 4 παιδιά ηλικίας μέχρι 17 ετών ζουν στην φτώχεια και στο περιθώριο της κοινωνίας. Μεταξύ των φτωχών παιδιών, αναλφάβητα είναι το 71,2% (στοιχεία UNICEF). Δεν λαμβάνουν τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, κακοσιτίζονται, δεν έχουν πρόσβαση στη διασκέδαση.
Μέσα στο σχολείο και έξω από το σχολείο, τα παιδιά χωρίζονται σε ομάδες ανάλογα με τις συνήθειες τους, τις επιδόσεις τους και την οικονομική δυνατότητα των γονιών τους. Για παράδειγμα χωρίζονται σε παιδιά που έχουν πρόσβαση σε ακριβές ή φτηνότερες ή και καθόλου εξωσχολικές δραστηριότητες, σε παιδιά που μετέχουν στις εκδρομές και σε αυτά που δεν μετέχουν, σε παιδιά που μπορούν να κάνουν γιορτή ή όχι.
Η πλειοψηφία αυτών των παιδιών θα μπουν από νωρίς στη βιοπάλη και την εκμετάλλευση. Θα είναι το πιο ευέλικτο δυναμικό που θα μαζεύει μπόνους από τον εργοδότη και τον καταρτιστή του για να έχει κάποια ψευδαίσθηση πιθανοτήτων για δουλειά, χωρίς δικαιώματα, βλέπε «δια βίου μάθηση».
Ήδη το 7% των μαθητών εγκαταλείπουν το σχολείο, στο γυμνάσιο ή και στο δημοτικό. Ανάλογο ποσοστό εφήβων εγκαταλείπει το Λύκειο.
Εκτιμάμε ότι άμεσα θα υπάρξει αύξηση της σύγχρονης σχολικής διαρροής που παίρνει πλέον πολλές μορφές και ξεκινά από πολύ μικρότερες ηλικίες. Παράλληλα ακμάζει και η παιδική εργασία. Περίπου 20.000 έφηβοι εργάζονται νόμιμα, όμως ο πραγματικός αριθμός των ανήλικων εργαζομένων είναι 5πλασιος. Δηλαδή 100.000 έφηβοι εργάζονται ανασφάλιστοι ή και σε καθεστώς «μαύρης» εργασίας (Συνήγορος του παιδιού) και βέβαια, υπάρχει και η κεκαλυμμένη παιδική εργασία που μπαίνει από τις ανοικτές θύρες της τυπικής, μη τυπικής και άτυπης εκπαίδευσης, αλλά και της τεχνολογικής εκπαίδευσης.
Στην αύξηση της παιδικής εργασίας, θα συμβάλει καθοριστικά και το προεδρικό διάταγμα του καλοκαιριού που εξασφαλίζει 30% φτηνότερη εργασία με πρόσχημα τη μαθητεία των παιδιών άνω των 15 ετών.
Όλοι γνωρίζουμε πως έρχονται νέα, πιο βάρβαρα, αντιλαϊκά μέτρα, για τα φτωχά λαϊκά στρώματα και την εργατική τάξη και όλοι είμαστε σίγουροι πως τα παραπάνω στοιχεία που παραθέσαμε θα αλλάξουν προς το χειρότερο για μας και τα παιδιά μας.
Η οικονομική κρίση που περνάει το σύστημα, δεν είναι αποτέλεσμα, όπως όλοι προσπαθούν να μας πείσουν, ούτε της κακοδιαχείρισης, ούτε των «λαμογιών» και της ιδιοσυγκρασίας του Έλληνα, ούτε των πιέσεων και των παιχνιδιών που έπαιξαν διεθνείς χρηματοπιστωτικοί οίκοι σε βάρος της χώρας μας. Η κρίση είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη φύση του καπιταλιστικού συστήματος και οφείλεται στη υπερσυσσώρευση κερδών από την πλευρά του κεφαλαίου και στην αδυναμία να επενδυθούν αυτά ξανά στην παραγωγή. Σε περιόδους οικονομικής κρίσης από τη μια αυξάνεται ο ανταγωνισμός ανάμεσα στο κεφάλαιο, για το ποιος θα επιβιώσει και από την άλλη εντείνεται η ενιαία επίθεση στους εργαζόμενους, ώστε να εξασφαλιστεί πιο φτηνή, ελαστική, ευέλικτη εργατική δύναμη πιέζοντας όλο και πιο πολύ για περισσότερες υποχωρήσεις από την πλευρά των εργαζομένων.
Αγαπητοί γονείς
Το ζήτημα της παιδείας είναι κατ’ εξοχήν πολιτικό και συνδέεται άμεσα με τις σύγχρονες κάθε φορά ανάγκες του κεφαλαίου. Θέλουν να διαμορφώσουν ένα εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο με σύγχρονο τρόπο να υπηρετεί την οικονομία, την ιδεολογία, τον καπιταλισμό στη φάση που βρίσκεται κάθε φορά.
Στην Ελλάδα οι αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις στην παιδεία καθυστέρησαν σε σχέση με άλλες χώρες. Τώρα με την κρίση, κυβέρνηση, κόμματα που υπηρετούν τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας, ΕΕ κλπ, βιάζονται να πάρουν πιο βαθιά αντιδραστικά μέτρα για να καλύψουν το χρόνο.
Το αποτέλεσμα των μέτρων θα είναι αύξηση του κόστους της μόρφωσης και ταυτόχρονα υποβάθμιση της και διαστρέβλωση του περιεχομένου της.
Τα ζητήματα αυτά δεν είναι μόνο υπόθεση των εκπαιδευτικών, των γονιών, των μαθητών και σπουδαστών. Αφορούν πρώτα από όλα την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά νοικοκυριά, τους αυτοαπασχολούμενους, τους αγρότες, τις γυναίκες και τους νέους, που ανήκουν ή προέρχονται από αυτά.
Ο αγώνας πρέπει να είναι ενιαίος, με ενιαία αιτήματα πάλης για παιδεία, υγεία, εργασία, συνταξιοδότηση, χωρίς να χάνονται οι ιδιαιτερότητες και η ιδιαίτερη δράση του κάθε κλάδου.
Επιδιώκουν να φτιάξουν μια παιδεία που θα παράγει εργατικό δυναμικό με γνώσεις όσες τους χρειάζονται για να ανεβάσουν την εκμετάλλευση και το κέρδος. Θέλουν όμως το εργατικό δυναμικό να είναι πνευματικά και ιδεολογικά χειραγωγημένο. Από την προσχολική ακόμα ηλικία ξεκινά η ταξική ταυτόχρονα με τη φυλετική διάκριση των ανθρώπων, μέσω του περιεχόμενου της εκπαίδευσης. Για αυτό αλλάζουν και τις μεθόδους, τρόπους διδασκαλίας, τα βιβλία κλπ. Δηλαδή επιδιώκουν οι μελλοντικοί εργαζόμενοι να μην είναι παθητικοί θεατές μιας πολιτικής, αλλά να γίνουν ενεργητικοί υποστηρικτές της.
Αυτά πρέπει να μάθουν οι γονείς που κάνουν θυσίες, σοβαρές υποχωρήσεις στη ζωή τους, κάνουν δυο και τρεις δουλειές για να πληρώσουν φροντιστήρια για να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Όμως ούτε η προσωπική προσπάθεια και θυσία της οικογένειας θα έχει αντίκρισμα. Σήμερα είναι μεγαλύτερη ανάγκη από ποτέ, να ανέβει ο πήχης των διεκδικήσεων των εργαζομένων, για να μην πληρώσει την κρίση ο λαός, να μην χρεοκοπήσει ο λαός, αλλά η πλουτοκρατία.
Βασικό αίτημα των διεκδικήσεων μας στη νέα λαίλαπα που έρχεται, πρέπει να είναι ένα: σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ
ΛΑΪΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ
Απέναντι στην επερχόμενη λαίλαπα που ετοιμάζουν για μας και τα παιδιά μας, πρέπει η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα με τη συσπείρωση στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, στις ριζοσπαστικές συσπειρώσεις των αυτοαπασχολούμενων, των μικροβιοτεχνών, των σπουδαστών, στο ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα και γονεϊκό κίνημα (ΟΓΕ, ΑΣΓΜΕ, Ομοσπονδίες, Ενώσεις και Σύλλογοι Γονέων), να εναντιωθούμε και να αντιπαλέψουμε την πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ –Τρόικας.
Είναι ανάγκη η δημιουργία πλατιού λαϊκού μετώπου που θα αντιπαλέψει με ταξική ενότητα και σκληρούς ταξικούς αγώνες την πολιτική αυτή, το «νέο» σχολείο. Θα βάλει φρένο στην αφαίρεση κατακτήσεων. Θα διεκδικήσει νέες κατακτήσεις και κυρίως θα βάλει πλώρη για ριζικές αλλαγές στο επίπεδο της οικονομίας, της κοινωνίας και του σχολείου.
Σήμερα υπάρχουν οι προϋποθέσεις (εξέλιξη επιστήμης –παραγωγή), υπάρχει ο πλούτος που μας δίνει τη δυνατότητα να περάσουμε τη ζωή μας σε ένα ανώτερο επίπεδο ευημερίας. Αυτό που εμποδίζει αυτή την εξέλιξη είναι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής που συντελείται με γνώμονα το κέρδος και όχι τις λαϊκές ανάγκες.
Ο στόχος του αγώνα ενάντια στα αντιδραστικά μέτρα πρέπει να υπηρετεί και τη διέξοδο στην κατεύθυνση να απαλλαγούμε από την εξουσία των μονοπωλίων και να οργανώσουμε την κοινωνία και την οικονομία με βάση τις ανάγκες μας.
Με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής η παιδεία, η επιστήμη ως παραγωγική δύναμη που είναι, μπορεί να μπει στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών και όχι του κέρδους των κεφαλαιοκρατών, όπως γίνεται σήμερα.
Τι σχολείο θέλουμε:
Το ενιαίο δωδεκάχρονο βασικό σχολείο, για το οποίο παλεύει το ταξικό και ριζοσπαστικό κίνημα, αποβλέπει στη μόρφωση όλων των ανθρώπων, χωρίς ταξικούς φραγμούς και διακρίσεις. Δε διαφοροποιείται για να υπηρετήσει την ταξική επιλογή. Για αυτό διαφέρει ριζικά και από το παραδοσιακό γενικό σχολείο και από το τεχνικό επαγγελματικό, που αναπαράγουν τον ταξικό καταμερισμό εργασίας και την αντίθεση ανάμεσα στην πνευματική και χειρωνακτική εργασία. Απορρίπτει την αποσπασματική γνώση και την πρόωρη ειδίκευση. Η μεγάλη ανάγκη της βασικής εκπαίδευσης στην εποχή μας είναι ένα σχολείο που θα μορφώνει πολύπλευρα την προσωπικότητα του μαθητή και θα διαπλάθει ανθρώπους ικανούς να αντιμετωπίσουν δημιουργικά την εργασία τους και τη ζωή τους σε όποιο επάγγελμα μελλοντικά θα υπηρετήσουν.
· Ένα ενιαίο 12χρονο σχολείο, δημόσιο και δωρεάν, για όλα τα παιδιά, ως τα 18 τους χρόνια, σχολείο με ενιαία δομή, ενιαίο πρόγραμμα, ενιαία διοίκηση και λειτουργία που θα ολοκληρώνει την εργασία του, χωρίς ανάγκη φροντιστηρίων, θα διαμορφώνει σταθερές προσωπικότητες, ανθρώπους με χαρακτήρα και άλλες κοινωνικές αξίες, για να μπορέσουν να πάρουν τις τύχες στα χέρια τους.
· Στα ολοήμερα τμήματα τα παιδιά να τρώνε σε τραπεζαρίες, να ξεκουράζονται και να προετοιμάζονται για την επόμενη μέρα.
· Κατάργηση του διπλού ανισότιμου σχολικού δικτύου γενική και επαγγελματικής εκπαίδευσης.
· Ενιαία αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους.
· Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης σε παιδεία, υγεία, πρόνοια.
· Συνολική απόρριψη της νέας διοικητικής δομής.
· Όχι στον «Καλλικράτη», στο αποκεντρωμένο – διαφοροποιημένο «νέο» σχολείο της αγοράς. Έξω οι επιχειρήσεις και οι χορηγοί από τα σχολεία. Καμία συγχώνευση – καμία κατάργηση, κανένας υποβιβασμός σχολείου.
· Δημόσιες και δωρεάν επαγγελματικές σχολές, μετά το 12χρονο για όλους θέλουν να ακολουθήσουν επάγγελμα που δε χρειάζεται ανώτατη εκπαίδευση.
· Ενιαίο δημόσιο και δωρεάν σύστημα Ανώτατης Εκπαίδευσης, όπου στα πλαίσια των βασικών σπουδών να ολοκληρώνεται η επιστημονική μόρφωση και η ειδίκευση. Το πτυχίο να σημαίνει επαγγελματική εξασφάλιση. Μετά τις βασικές σπουδές να υπάρχει μόνο ένας κύκλος ερευνητικών μεταπτυχιακών σπουδών που να καταλήγει σε διδακτορικό.
· Αναλυτικά προγράμματα και βιβλία επικεντρωμένα στα θεμελιακά στοιχεία της γνώσης, ώστε να δίνουν μια σφαιρική και συγκροτημένη εικόνα για τη ζωή. Βιβλία επιστημονικά και παιδαγωγικά επεξεργασμένα, ώστε να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες και δυνατότητες της κάθε ηλικίας. Καμιά εμπλοκή του σχολείου στα προγράμματα ΕΣΠΑ. Καμία εμπλοκή των Δήμων και των σχολείων σε προγράμματα ΖΕΠ, σε «καινοτόμα» ευρωπαϊκά κι εθνικά προγράμματα που διαιωνίζουν την αμορφωσιά.
· Μέτρα για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες. Ειδική Αγωγή οργανικό στοιχείο της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, επιστημονικά αναβαθμισμένη, σε αντίθεση με την πολιτική της λεγόμενης ένταξης και της «φιλανθρωπίας».
· Πλήρης χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των γονιών για τη δημόσια Παιδεία. Έκτακτο κονδύλι από τον κρατικό προϋπολογισμό για όλες τις ανάγκες των σχολείων! Μηδενικό ΦΠΑ στους λογαριασμούς και τις δαπάνες των σχολικών επιτρόπων. Αποκλειστικά δωρεάν πετρέλαιο, ρεύμα, νερό, τηλέφωνο στα σχολεία.
· Ίδρυση σχολείων και ανέγερση νέων σχολικών κτηρίων που θα είναι κρατική περιουσία και ευθύνη, σύγχρονα κι ασφαλή, έτσι που να μπορούν να καλυφθούν οι κτηριακές ανάγκες και να αντιστοιχούν 15 μαθητές ανά τμήμα για τα νηπιαγωγεία και την α΄, β΄ δημοτικού και 20 μαθητές για τις υπόλοιπες τάξεις. Σύγχρονο πρόγραμμα σχολικής στέγης που να υπηρετεί τις σύγχρονες μορφωτικές ανάγκες. Κατάργηση των ΣΔΙΤ.
· Να πραγματοποιηθεί άμεσα αντισεισμικός έλεγχος των κτηρίων. Να υπάρξουν μέτρα πυρασφάλειας και πρόληψης ατυχημάτων στα σχολεία. Να εκδοθούν πιστοποιητικά καταλληλότητας και να θεσπιστεί μητρώο επισκευών και συντήρησης για όλα τα σχολεία. Να παρθούν μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας.
· Μόνιμη, σταθερή δουλειά με δικαιώματα, για όλους, χωρίς ευελιξίες και μαθητείες.
· Κατάργηση όλων των βάρβαρων μέτρων και του Προεδρικού Διατάγματος, που νομιμοποιούν την εργασία από τα 15 έτη με το 70% του βασικού μισθού, ανοίγοντας το δρόμο για ένα σύγχρονο παιδικό δουλεμπόριο.
· Μαζικοί διορισμοί μόνιμων εκπαιδευτικών και βοηθητικού προσωπικού στην εκπαίδευση. Προσλήψεις καθαριστριών στο σχολείο σε μόνιμες οργανικές θέσεις. Πληρωμή των δεδουλευμένων τους.
· Μέτρα για τους άνεργους γονείς και τα παιδιά τους.
· Μέτρα για τους μετανάστες. Εγγραφή στο δημόσιο σχολείο όλων των μεταναστόπουλων, ανεξάρτητα από έγγραφα νομιμοποίησης. Διδασκαλία της μητρικής τους γλώσσας, της ιστορίας και του πολιτισμού της χώρας προέλευσής τους, ενταγμένη οργανικά στο ενιαίο αναλυτικό πρόγραμμα.
Διεκδικούμε ένα σχολείο που θα μαθαίνει τα παιδιά μας να κάνουν πράξη τα λόγια του Δ. Γληνού:
«Δε μαθαίνουμε για να μαθαίνουμε, μαθαίνουμε
για να καλυτερεύσουμε τη ζωή μας και τον κόσμο!»
ΠΑΙΔΕΙΑ, «ΝΕΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΣΧΟΛΕΙΟΥ» ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΣΚΟΠΟ
Όλα τα προγράμματα που φέρνει η κυβέρνηση για την εκπαίδευση από το νηπιαγωγείο μέχρι το Πανεπιστήμιο, υπηρετούν την άποψη για την Παιδεία της αγοράς.
Από τη στιγμή που σήμερα τείνει να κυριαρχήσει το μοντέλο του ευέλικτου περιστασιακά εργαζόμενου με ορισμένες δεξιότητες, η Παιδεία προσαρμόζεται σ’ αυτό. Στον καπιταλισμό, το κεφάλαιο προκειμένου να αυξήσει την κερδοφορία του, παρέχει μόνο ένα ορισμένο επίπεδο μόρφωσης και κυρίως δεξιότητες.
Η Παιδεία όμως είναι και βασικός ιδεολογικός μηχανισμός του κράτους.
Η εξέλιξη της επιστήμης, η πλατιά εφαρμογή της στην παραγωγή, απαιτούν έναν άνθρωπο με πολύ υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο από εκείνο των προηγούμενων γενιών. Έναν άνθρωπο που θα διαθέτει γνώση των βασικών αρχών της επιστήμης, που εφαρμόζεται στην παραγωγή και γενικότερα, ταυτόχρονα όμως θα έχει και μια συνολική αντίληψη του κόσμου που ζει.
Μέσα από την Παιδεία δηλαδή, πρέπει να αναπτύσσονται τουλάχιστον κάποια κριτήρια και ανάλογα ο καθένας να κρίνει. Όμως η εξειδίκευση που προωθείται με γενικές γνώσεις κατώτερες των αναγκών δε διαμορφώνει ανθρώπους με πολύπλευρες ικανότητες αλλά οδηγεί σε μονομέρεια και μάλιστα για ένα μικρό χρονικό διάστημα, αφού θα εναλλάσσονται στα επαγγέλματα.
Επιδιώκουν γρήγορη, λειψή μόρφωση για τη μεγάλη μάζα των αυριανών εργαζόμενων, γιατί με τις σημερινές εξελίξεις στην επιστήμη, στην τεχνική, στην οργάνωση της εργασίας, ήδη χρειάζεται ποσοτικά λιγότερο επιστημονικό εργατικό δυναμικό, δηλαδή, πτυχιούχοι ΑΕΙ και ΤΕΙ. Όπως στις συνθήκες των νέων τεχνολογιών μειώνεται η ανάγκη για εργατικά χέρια έτσι και για την παραγωγή γενικότερα χρειάζεται λιγότερο επιστημονικό δυναμικό. Γι’ αυτό το σκοπό, θα βγει μια ελίτ από τα Πανεπιστήμια που θα είναι και μάνατζερ, ώστε να βοηθήσει να περάσει η πολιτική υπέρ της κερδοφορίας, να χαλιναγωγηθεί η συνείδηση του λαού.
Σήμερα με επιστημονικό προσωπικό χωρίς υψηλή επιστημονική γνώση, αλλά καλά καταρτισμένο και με σύγχρονες δεξιότητες, μπορεί ένας εργοδότης να κάνει τη δουλειά του με όρους ευκαιριακής, μερικής, ελαστικής απασχόλησης. Θα ναι ένα εργατικό δυναμικό που δε θα χει ένα επάγγελμα αλλά θα εναλλάσσεται σε διάφορα επαγγέλματα με τις ανάλογες καταρτίσεις κάθε φορά. Αυτά θα γίνουν μέσω της Παιδείας και εδώ φαίνεται η αντικειμενική σύνδεσή της με τον τομέα της οικονομίας.
Για όλους αυτούς τους λόγους κάνουν στροφή προς την επαγγελματική ειδίκευση και όχι προς την επιστημονική μόρφωση και επιστημονική ειδίκευση. Παίρνουν όλα τα μέτρα για να αλλάξει ο συσχετισμός αυτών των παιδιών που πηγαίνουν στο Γενικό Λύκειο με αυτά που πηγαίνουν στις τεχνικές υποβαθμισμένες επαγγελματικές σχολές.
Περιορίζουν το επιστημονικό υπόβαθρο της γνώσης και αυτό το γεγονός οδηγεί στον σύγχρονο αναλφαβητισμό, στην υποβαθμισμένη μόρφωση, στη σύγχρονη αμορφωσιά. Αυτά με τη σειρά τους οδηγούν στην έλλειψη ικανότητας εμβάθυνσης και αξιοποίησης της γνώσης προς όφελος των λαϊκών αναγκών και συμφερόντων, προς όφελος της χειραφέτησης από τη μοιρολατρία και την ηττοπάθεια, την προκατάληψη και τις προλήψεις.
Ετοιμάζεται μια Παιδεία όπου ο νέος θα ανέχεται την αμορφωσιά, την εξαγορά, την ενσωμάτωση, το ρουσφέτι, την ισοπέδωση της κριτικής σκέψης. Υπάρχουν όμως αντιστάσεις και αγώνες για να μην περάσουν τα σχέδιά τους.
Γνωρίζουμε ότι η γνώση είναι δύναμη.
Το ζήτημα είναι ποιος την έχει στα χέρια του και για ποιο σκοπό τη χρησιμοποιεί.
Στον καπιταλισμό χρησιμοποιείται για αντιλαϊκούς σκοπούς και γίνεται επικίνδυνη.
Τα νέα βιβλία, τα νέα προγράμματα σπουδών φτιάχνονται έτσι ώστε οι νέοι να εμπεδώσουν πρότυπα χειραγωγημένης συμπεριφοράς και αποδοχής του συστήματος. Επιδιώκουν η νέα βάρδια της εργατικής τάξης που θα έχει περάσει από το «μεταρρυθμισμένο» εκπαιδευτικό σύστημα, να αποτελεί μια κρίσιμη μάζα εξοικειωμένη με τους χειρότερους όρους εργασίας και ζωής. Δηλαδή, εργαζόμενοι με μειωμένες δυνατότητες χωρίς να μπορούν να κατανοήσουν τη θέση τους στην κοινωνία, ώστε να αντιδράσουν και να παλέψουν ενάντια στο εκμεταλλευτικό σύστημα.
Η απάντηση βέβαια δεν είναι η αποστασιοποίηση από τη γνώση. Είναι η πάλη για μια Παιδεία που θα ναι απαλλαγμένη από θεολογικές και αντιεπιστημονικές θεωρίες. Στο καπιταλιστικό σχολείο που κυριαρχεί η αστική ιδεολογία, χρειάζεται αγώνας για να υπάρξει η δυνατότητα να γίνεται διάλογος και αντίλογος αναδεικνύοντας όλα τα φιλοσοφικά και πολιτικά ρεύματα. Να βοηθιέται να καταλαβαίνει ο μαθητής και ο φοιτητής βασικά θέματα που αφορούν στη φύση, την κοινωνία και την εξέλιξη. Να ανοίγονται οι ορίζοντες της σκέψης για να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για την απαλλαγή της ανθρώπινης ζωής από τη στέρηση και την αμάθεια.
Γι’ αυτό αντιπαλεύουμε τον πιο σφιχτό εναγκαλισμό, που επιδιώκουν με αυτά τα μέτρα που παίρνουν - των επιχειρηματικών ομίλων με την εκπαίδευση. Οι επιχειρηματίες τώρα πια μπαίνουν άμεσα από το νηπιαγωγείο έως το Πανεπιστήμιο, καθορίζοντας το πρόγραμμα σπουδών, το περιεχόμενο των μαθημάτων για να εκμεταλλευτούν καλύτερα το ανθρώπινο δυναμικό αλλά και γιατί η Παιδεία γίνεται χώρος άμεσης κερδοφορίας με την αξιοποίηση σχολικών κτιρίων, με τη δημιουργία εκπαιδευτικών προϊόντων (μαθήματα, βιβλία, παιχνίδια στο διαδίκτυο) και την ανάληψη της ευθύνης της επιμόρφωσης καθηγητών, αποφοίτων ΑΕΙ κλπ.
ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΜΕ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ
ΣΕ ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΗΜΙΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ
Η κυβέρνηση, ξεκινώντας από το Δημοτικό με τις «ευέλικτες ζώνες» και τη «διαθεματικότητα», το Λύκειο με τα «μαθήματα εμβάθυνσης» ως το Πανεπιστήμιο με τη διαμόρφωση του προγράμματος σπουδών από τον κάθε φοιτητή ξεχωριστά, ανοίγει το δρόμο για μια ατομική πορεία του καθένα. Γι’ αυτό κάνουν λόγο για ατομικό φάκελο της εκπαιδευτικής πορείας και των επιδόσεων του κάθε μαθητή.
Βέβαια, άλλη ατομική πορεία θα έχει το παιδί από τη φτωχή λαϊκή οικογένεια και άλλη το παιδί των μικροαστικών στρωμάτων και της αστικής τάξης. Γι’ αυτό μιλάνε για το σχολείο που θα παρέχει «πρόσβαση στη γνώση», δηλαδή, θα ρίχνει γέφυρες και αν ο μαθητής καταφέρει να φθάσει στη γνώση θα είναι δική του ευθύνη. Δεν θα είναι ευθύνη του σχολείου να μορφώνει όλους εξίσου, μέσα από ένα ενιαίο πρόγραμμα. Στο σχολείο της ταξικής κοινωνίας η έννοια της «επιλογής» δεν απαλλάσσεται εύκολα από τις κοινωνικοταξικές καταβολές των μαθητών.
Θα χουμε τα σχολεία που θα βγάζουν τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων με λίγα μαθήματα, λίγη γνώση, λίγο κόπο και τα σχολεία που θα βγάζουν τα παιδιά της αστικής τάξης με άλλο πρόγραμμα σπουδών, με πιο ολοκληρωμένες και σε βάθος γνώσεις. Σπάει ο ενιαίος χαρακτήρας της εκπαίδευσης και η ταξική διαφοροποίηση των σχολείων γίνεται πιο έντονη.
Η μόρφωση και η γνώση, όλη η μαθησιακή διαδικασία δεν περνάει πια μόνο μέσα από ένα εκπαιδευτικό σύστημα αλλά μέσα από τρία συστήματα που το καθένα παρέχει πιστωτικές μονάδες τις οποίες κυνηγάει να συγκεντρώσει ο μαθητής, ο σπουδαστής, ο αυριανός εργαζόμενος σε όλη του τη ζωή να χει το διαβατήριο για να ψάχνει μια θέση εργασίας.
Το ένα είναι το σύστημα τυπικής εκπαίδευσης με το «νέο σχολείο» που φτιάχνουν, το άλλο είναι της μη τυπικής εκπαίδευσης με ένα συνονθύλευμα εξωσχολικών μαθήσεων, σχολών κλπ. και το τρίτο, της άτυπης εκπαίδευσης που κυρίως θα βασίζεται στις εμπειρικές γνώσεις, τις συνεχείς καταρτίσεις και επανακαταρτίσεις σε διαφορετικά επαγγελματικά αντικείμενα και όλα αυτά θα πιστοποιούνται και θα αποτελούν το «εθνικό πλαίσιο προσόντων».
Η παρακολούθηση κάποιου σεμιναρίου, ακόμη και μιας απλής θεματικής εκδήλωσης, διάλεξης ή ενός ταξιδιού από πιστοποιημένο φορέα ή ΜΚΟ, η εθελοντική και κοινωνική εργασία σε ένα τομέα και άλλες παρόμοιες «μορφωτικές» εξωσχολικές δραστηριότητες θεωρούνται ως άτυπη εκπαίδευση, πιστοποιούνται με ανάλογες πιστωτικές μονάδες και καταγράφονται ως εκπαιδευτικά και εργασιακά προσόντα. Τέτοια προσόντα προσανατολίζονται να εφοδιάσουν κυρίως τις νέες γυναίκες ή τις απολυμένες που θα τις επανακαταρτίζουν, σε διαφορετικό αντικείμενο κάθε φορά, για να στελεχώνουν τις υπηρεσίες «άτυπης μέριμνας», δηλαδή υπηρεσίες φροντίδας παιδιών, ηλικιωμένων, ΑμεΑ κλπ.
Αυτή είναι η περιβόητη δια βίου μάθηση, κυνηγώντας πιστωτικές μονάδες και χαρτιά παρόλο που μπορεί ένα παιδί να χει τελειώσει το ΤΕΙ ή το Πανεπιστήμιο, το πτυχίο του ακόμα και το μεταπτυχιακό δε θα’ χει αντίκρισμα στο να βρει δουλειά χωρίς τις πιστωτικές μονάδες από το συνονθύλευμα ετερόκλητων γνώσεων, δεξιοτήτων, εμπειριών. Θα βρίσκει μια δουλειά, θα το διώχνουν, θα πρέπει να πηγαίνει στα ΙΕΚ, στην κατάρτιση, να ξαναβρίσκει μαθήματα, να παίρνει και ένα άλλο πιστοποιητικό ή πτυχίο από τη μεγάλη αγορά των διάφορων ποικιλώνυμων σχολών για να βρει μια άλλη δουλειά για ένα μικρό χρονικό διάστημα και πάλι από την αρχή.
Αυτό τον εφιάλτη προορίζουν για τους νέους εργαζόμενους της «δια βίου» περιπλάνησης, της «κινητικότητας» ανάμεσα σε διάφορα επαγγέλματα, σε διάφορες περιοχές της χώρας αλλά και εκτός της Ελλάδας μιας και τα ίδια ισχύουν και στα άλλα καπιταλιστικά κράτη. Το «εθνικό πλαίσιο προσόντων» της κυβέρνησης ταυτίζεται με το «Ευρωπαϊκό» της ΕΕ.
ΟΙ ΒΑΣΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ ΤΟΥ «ΝΕΟΥ» ΣΧΟΛΕΙΟΥ
1. Το «νέο» σχολείο εφαρμόζεται
Η πρώτη εφαρμογή του «νέου» σχολείου, είναι τα 800 ολοήμερα δημοτικά με ενιαίο αναμορφωμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Στα σχολεία αυτά οι μαθητές κάνουν κάθε μέρα 7 μαθήματα από τις 8 π.μ. ως τις 2 μ.μ. Πολλά από τα παιδιά παραμένουν στο σχολείο από τις 7 π.μ. ως τις 4:15 μ.μ. Διδάσκονται ξένη γλώσσα και Η/Υ από την πρώτη δημοτικού, παρά τις σοβαρές επιστημονικές ενστάσεις που έχουν διατυπωθεί γι' αυτό. Οι δάσκαλοι προσπαθούν εναγωνίως να τα βγάλουν πέρα με το φόρτο των πολλών διδακτικών αντικειμένων και της ύλης χωρίς φυσικά την ανάλογη κτηριακή υποδομή και εποπτικό υλικό. Οι διευθυντές εμπλέκονται με διάφορες επιχειρήσεις, πότε για αγορά ηλεκτρονικών υπολογιστών και πότε για εποπτικό υλικό, εργασίες συντήρησης κι έπεται συνέχεια. Οι δε γονείς πληρώνουν ήδη αρκετά (υλικά, τραπεζοκόμο...) και σε λίγο θα κληθούν να βάλουν πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη.
2. Το «νέο» σχολείο θα είναι συνδεδεμένο άμεσα με την Τοπική Διοίκηση
Οι καλλικρατικοί δήμοι, εκτός της συντήρησης των σχολικών κτηρίων, που είχαν ήδη, αναλαμβάνουν τη χρηματοδότηση των σχολείων και τις μετακινήσεις των μαθητών. Πολύ σύντομα θα γίνει ότι έγινε με τους παιδικούς σταθμούς, όπου μπήκαν τροφεία. Έτσι κι εδώ μπορεί να μπουν δημοτικοί φόροι όπως έγινε και με τα αθλητικά σχολεία, όπου κλήθηκαν οι γονείς να αναλάβουν οι ίδιοι τη μεταφορά των παιδιών τους. Ο περιφερειακός διευθυντής εκπαίδευσης θα καθορίζει ό,τι έχει να κάνει με τη δομή των σχολείων της περιφέρειάς του (καταργήσεις, συμπτύξεις, συγχωνεύσεις...) και το περιεχόμενό τους (παρεμβαίνει στο αναλυτικό πρόγραμμα, άρα διασπάται ο ενιαίος χαρακτήρας της δημόσιας εκπαίδευσης, προωθεί την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας που σημαίνει επίσης διαφοροποίηση) και τέλος καθορίζει ό,τι έχει να κάνει με τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών, άρα θα έχουμε κι εκεί διαφοροποίηση από περιφέρεια σε περιφέρεια καθώς και ομηρία των εκπαιδευτικών.
3. Το κράτος απαλλάσσεται από την υποχρέωση να παρέχει δωρεάν Παιδεία σε όλα τα παιδιά. Η δημόσια εκπαίδευση εμπορευματοποιείται και η σχολική μονάδα γίνεται «αυτόνομη».
Αυτόνομη σχολική μονάδα σημαίνει ότι έχει την ευθύνη, εκτός των άλλων, της εξασφάλισης οικονομικών πόρων. Έτσι κράτος, δήμος, περιφέρεια, γονείς θα πληρώνουν μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας, αλλά και πάλι δε θα φτάνουν. Το δημόσιο σχολείο θα βγει στην αγορά εργασίας για χρηματοδότηση, με ευθύνη του διευθυντή μάνατζερ. Έτσι θα έρθει ο χορηγός επιχειρηματίας να συμπληρώσει τα οικονομικά του σχολείου, με το αζημίωτο φυσικά (διαφήμιση των προϊόντων του, ιδεολογική παρέμβαση μέσω μαθημάτων).
Ενδεικτικό των προθέσεων να απαλλαγεί το αστικό κράτος από τις δαπάνες για την Παιδεία είναι η μείωση κατά 30% ως 60% των λειτουργικών δαπανών των σχολείων για το 2010 και η μείωση κατά 22% των δαπανών για την Παιδεία για το 2011! Επίσης μειώνει δραστικά τα κονδύλια των σχολικών επιτροπών. Στην ουσία το κράτος έχει κηρύξει «στάση πληρωμών» στα σχολεία που μένουν χωρίς θέρμανση, χωρίς αναλώσιμα υλικά, με απλήρωτους τους ελαστικά εργαζόμενους μέσω προγραμμάτων εκπαιδευτικούς. Το «νέο» σχολείο θα πληρώνεται από τους εργαζόμενους, τη λαϊκή οικογένεια από χίλιες μεριές. Ο γονιός θα πληρώνει στο ίδιο το σχολείο, στο δήμο, στην περιφέρεια και στο κράτος, εκτός του ότι θα αγοράζει ο ίδιος τα βιβλία του παιδιού του!
Η εμπορευματοποίηση-ιδιωτικοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης θα περιλαμβάνει πολλούς τομείς της.
Εμπορευματοποιείται η σχολική στέγη. Ο ΟΣΚ (Οργανισμός Σχολικών Κτηρίων) καταργήθηκε. Τα σχολεία θα χτίζονται με ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα) και θα υπάρξει αντίστοιχη εκμετάλλευσή τους. Η καθαριότητα των σχολείων θα ανατεθεί σε ιδιώτες (ήδη οι συμβασιούχες καθαρίστριες απολύονται και οι μόνιμες πέρασαν στους δήμους που σημαίνει ότι μπορεί να απασχολούνται και σε άλλους χώρους). Τα κυλικεία θα δοθούν σε αλυσίδες καταστημάτων. Τα προαύλια και τα υπόγεια θα γίνονται πάρκινγκ μετά το πέρας λειτουργίας των σχολείων. Οι στέγες θα χρησιμοποιούνται για πράσινη ενέργεια. Οι ιδιώτες θα πιέζουν ώστε να παραχωρούνται αίθουσες για δημιουργία ίντερνετ καφέ ή βιβλιοπωλείων... Το σχολικό βιβλίο θα δοθεί στην αγορά μετά την κατάργηση του ΟΕΔΒ (Οργανισμού Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων) και θα αγοράζεται από τη σχολική μονάδα ή απευθείας από τους γονείς ή θα αντικατασταθεί με φτηνό cd, παρά και ενάντια στις έρευνες που ορθά επιμένουν ότι το παιδί μαθαίνει καλύτερα από το βιβλίο και γράφοντας με το χέρι κι όχι μπροστά σε ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή.
4. Η διάσπαση του ενιαίου χαρακτήρα της δημόσιας εκπαίδευσης και η κατηγοριοποίηση-διαφοροποίηση των σχολικών μονάδων θα σφραγίζεται με την αυτοαξιολόγηση.
Η διαφοροποίηση της σχολικής μονάδας θα γίνει όχι μόνο από περιοχή σε περιοχή ή από δήμο σε δήμο αλλά κι από σχολείο σε σχολείο, από τάξη σε τάξη και από τμήμα σε τμήμα! Η διαφοροποίηση στο εσωτερικό του σχολείου θα εξασφαλίζεται από το ευέλικτο πρόγραμμα που θα ακολουθείται από το εκπαιδευτικό προσωπικό και θα εφαρμόζεται από τάξη σε τάξη και από τμήμα σε τμήμα διαφορετικά.
Το δημόσιο σχολείο θα λειτουργεί πλέον με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Αυτό σημαίνει ότι, όποιο σχολείο εξασφαλίζει καλό χορηγό, άρα θα εφαρμόζει και το ανάλογο πρόγραμμα, θα αξιολογείται καλύτερα κι έτσι θα παίρνει την ανάλογη χρηματοδότηση από το κράτος. Όποιο σχολείο δεν εξασφαλίζει ιδιωτική χρηματοδότηση, δεν θα παρέχει αντίστοιχου επιπέδου πρόγραμμα, θα αξιολογείται δυσμενώς, δε θα παίρνει την κρατική χρηματοδότηση, οπότε θα κλείνει! Κι αν αυτά φαντάζουν απίθανα για τα μέχρι τώρα δεδομένα της Ελλάδας, είναι πολύ συνηθισμένα στις χώρες που το «αποκεντρωμένο» σχολείο της αγοράς λειτουργεί χρόνια τώρα. Εκατοντάδες δημόσια αποκεντρωμένα στην Τοπική Διοίκηση σχολεία κλείνουν κάθε χρόνο σε Αγγλία, Δανία, Φιλανδία, Αμερική κι αλλού και τα παιδιά στοιβάζονται στα κοντινότερα ή τη θέση τους παίρνουν ιδιωτικά σχολεία. Επίσης υπάρχουν περιπτώσεις που τα σχολεία σταματούν τα μαθήματα πριν τη λήξη της σχολικής χρονιάς λόγω έλλειψης χρημάτων, όπως έγινε πολλές φορές στην Αγγλία!
Η αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας θα γίνεται από όλη την ιεραρχία της εκπαίδευσης (από το διευθυντή μάνατζερ ως το Υπουργείο Παιδείας) κι από τους εμπλεκόμενους φορείς (δήμο, γονείς, επιχειρήσεις). Οι δείκτες αυτοαξιολόγησης είναι: εξεύρεση και χρήση πόρων, σύνδεση του σχολείου με την τοπική κοινωνία (βλ. αγορά και διάφορα προγράμματα που αφορούν π.χ. την τοπική ιστορία!), «καινοτόμα» εκπαιδευτικά προγράμματα, μέθοδοι διδασκαλίας που χρησιμοποιήθηκαν, αξιολόγηση μαθητών, πόσες διδακτικές ώρες χάθηκαν (άρα αμφισβήτηση δικαιώματος απεργίας)...
5. Κράτος και επιχειρηματίες θα παρεμβαίνουν στο περιεχόμενο του σχολείου με το νέο πρόγραμμα σπουδών που θα φέρει τη μορφωτική υποβάθμιση
Για να εφαρμοστεί το πρόγραμμα του «νέου» σχολείου και για να διευκολυνθούν οι επιχειρηματικές επενδύσεις προωθείται πληθώρα καταργήσεων -συμπτύξεων- συγχωνεύσεων σχολείων (ανακοινώθηκαν ήδη 2000 σχολεία και θα ακολουθήσουν κι άλλα, αφού σκοπεύουν να μειώσουν τα σχολεία κατά 30%), ώστε να φτιαχτούν «πολυδύναμα σχολικά κέντρα», δηλαδή σχολεία με αρκετές εκατοντάδες μαθητές.
Το νέο αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών, που ήδη ετοιμάζεται, και θα βάλει τους βασικούς άξονες λειτουργίας του «αποκεντρωμένου» σχολείου στηρίζεται στην υποβάθμιση των βασικών μαθημάτων, τον προσανατολισμό στις δεξιότητες με βασικό στόχο τον έλεγχο της σκέψης των νέων ανθρώπων.
Παραμένει ο ταξικός κατακερματισμός της βασικής εκπαίδευσης σε Δημοτικό, Γυμνάσιο και διχοτομημένο Λύκειο (γενικό και τεχνολογικό).
Για το δημοτικό και γυμνάσιο θα υπάρχει ένας βασικός κορμός μαθημάτων και ύλης που θα είναι ενιαίος για όλα τα σχολεία και μετά κάθε σχολείο, ανάλογα με τις δυνατότητές του (βλ. οικονομικά του, εμπλεκόμενοι φορείς, υποδομή του, ρόλος διευθυντή μάνατζερ, εκπαιδευτικό προσωπικό που θα διαθέτει...) θα εφαρμόζει το δικό του πρόγραμμα. Θα ανθούν τα διάφορα «καινοτόμα» ευρωπαϊκά και εθνικά προγράμματα σκόρπιων γνώσεων και δεξιοτήτων μέσα από τα οποία θα δένεται πιο οργανικά, εκτός των άλλων, η στρατηγική του κεφαλαίου και οι στόχοι της Ε.Ε. Θα ανθούν, όπως γίνεται πάντα, η καλλιέργεια ιδεαλιστικών αντιλήψεων αντί επιστημονικών γνώσεων, η παραχάραξη της ιστορίας, η αμαύρωση της σοσιαλιστικής οικοδόμησης του 20ου αιώνα και ο αντικομμουνισμός, ώστε να πειστεί ο νέος άνθρωπος ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Να εμπεδώνεται ότι μονόδρομος είναι η διαιώνιση του σημερινού καπιταλιστικού εκμεταλλευτικού συστήματος το οποίο πρέπει να υπηρετήσει.
Στη συνέχεια έρχεται με το «νέο» Λύκειο, χωρισμένο σε γενικό και τεχνολογικό, για να εντείνει την ταξικότητα του δημόσιου σχολείου και τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας να κατευθύνονται πρόωρα στην υποβαθμισμένη τεχνική εκπαίδευση.
Το «νέο» Λύκειο θα χαρακτηρίζεται από έντονη διαφοροποίηση. Ο μαθητής θα εξαναγκάζεται σε πολύ πρόωρη επιλογή. Θα ξεκινάει να παρακολουθεί ένα μικρό αριθμό υποχρεωτικών μαθημάτων και μετά θα ακολουθεί την ατομική του διαδρομή, διαλέγοντας έναν αριθμό μαθημάτων επιλογής τα μισά από τα οποία είναι μαθήματα «εμβάθυνσης». Θα υπάρχουν πχ. τα μαθηματικά, η φυσική, η ιστορία ως υποχρεωτικά μαθήματα για όλους, αλλά θα υπάρχει ως μάθημα επιλογής στην ίδια τάξη η «εμβάθυνση» των μαθηματικών, της φυσικής κλπ., όχι για όλους αλλά μόνο για όσους το επιλέξουν. Τα μαθήματα επιλογής θα καθορίζονται κι από το επίπεδο δυσκολίας τους. Οι μαθητές που προέρχονται από τα φτωχά λαϊκά στρώματα αντιμετωπίζουν μεγαλύτερα εμπόδια γι’ αυτό κατεβάζουν τον πήχη των στόχων τους και των απαιτήσεων από τον εαυτό τους. Θα εμπεδώνουν νωρίτερα ότι προορίζονται για ένα διαρκές κυνήγι καταρτίσεων, μορφωτικής και εργασιακής περιπλάνησης. Έτσι θα επιλέγουν μαθήματα χαμηλού επιπέδου και πιο εύκολα.
Η ημιμάθεια και η σύγχρονη αμάθεια θα σπάει κόκαλα! Ο εκπαιδευτικός θα αρκείται στο να καταλαβαίνουν οι πιο αδύναμοι μαθητές το κατώτερο βασικό επίπεδο και από κει και πέρα θα ρίχνει όλη την ενεργητικότητά του στους πιο ικανούς μαθητές. Αυτό σημαίνει το σλόγκαν που χρησιμοποιεί συνεχώς η κυβέρνηση ότι προάγει την «αριστεία» και την «καινοτομία».
Οι συμπτύξεις σχολείων, τα πολυδύναμα σχολεία έχουν κι αυτή την παράμετρο: να εφαρμοστεί δηλαδή το νέο πρόγραμμα που απαιτεί άλλη υποδομή, πληθώρα αντικειμένων και ομάδων μαθητών, τμήμα με 30 παιδιά που θα τα παρακολουθούν, διάφορες ειδικότητες εκπαιδευτικών...
Το «νέο» Λύκειο ουσιαστικά «αναβαθμίζεται» ως εξεταστικό κέντρο και συνδέεται πιο στενά με τη διαδικασία πρόσβασης σε ΑΕΙ - ΤΕΙ. Το πλήθος από αξιολογικές διαδικασίες, ο συνυπολογισμός του βαθμού Β και Γ Λυκείου και η είσοδος σε Σχολές και όχι σε τμήματα στο πρώτο έτος, όπου μετά το πέρας του θα γίνεται η τελική επιλογή, θα οξύνουν τους ταξικούς φραγμούς. Θα εντείνουν την ανάγκη φροντιστηρίου σε όλο το μήκος και πλάτος του Λυκείου και του προπαρασκευαστικού έτους στις Σχολές. Τελικά αφαιρούν από το Λύκειο τα τελευταία απομεινάρια του μορφωτικού του ρόλου και ωθούν τα παιδιά στην πρόωρη επιλογή σχολής.
Ακολουθεί το «νέο» πανεπιστήμιο, ΤΕΙ Α.Ε., όπου η είσοδος σε Σχολή και το προπαρασκευαστικό έτος, που προαναφέραμε, θα επιμηκύνει το άγχος και την οικονομική αφαίμαξη των μαθητών και των οικογενειών τους. Τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ θα λειτουργούν ως παραρτήματα επιχειρήσεων με πρυτανικές αρχές που θα χουν το ρόλο του μάνατζερ για να διασφαλίζουν τη σύνδεση πιο ανοιχτά και πιο επίσημα με μέρος της αγοράς, των επιχειρηματιών. Όποιοι σπουδαστές τελικά τα καταφέρουν να προσπεράσουν όλα τα εμπόδια θα εισαχθούν σε ένα τμήμα του πανεπιστημίου ή του ΤΕΙ, όπου θα μαζεύουν πιστωτικές μονάδες από διάφορα αντικείμενα και στο τέλος μπορεί να πάρουν πτυχίο που μπορεί να είναι υποβαθμισμένο γιατί και οι σχολές θα υποβαθμιστούν.
Θα πλημμυρίσουμε από υποβαθμισμένες σχολές ΑΕΙ και ΤΕΙ ταξικοποιημένες. Ένα μέρος των ΤΕΙ θα υποβαθμιστεί ίσως και κάτω από τα σημερινά ΙΕΚ. Έτσι στην αγορά θα εναλλάσσονται η δουλειά, η ανεργία, ή η εναλλασσόμενη δουλειά δυο ειδών εργατικό δυναμικό: ένα το οποίο θα έχει μια επιστημονική ειδίκευση και θα είναι ικανό να κατέχει στελεχικές θέσεις σε ανωτέρου επιστημονικού επιπέδου εργασίες και μια μάζα που μπορεί να έχει πτυχίο Πανεπιστημίου αλλά θα είναι φτηνό εργατικό δυναμικό με ορισμένες δεξιότητες για καθαρά εκτελεστική δουλειά.
6. Το «νέο» σχολείο τσακίζει ήδη τα εργασιακά και μορφωτικά δικαιώματα των εκπαιδευτικών
Το «νέο» σχολείο θα διαλύσει ό,τι έχει απομείνει από τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών. Φέτος, δουλεύουν στο δημόσιο σχολείο, αρχής γενομένης από τα 800 ολοήμερα σχολεία, εκπαιδευτικοί 6 ταχυτήτων: μόνιμοι, αναπληρωτές πλήρους και αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου που πληρώνονται από το Υπουργείο Παιδείας, αναπληρωτές πλήρους και αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου που πληρώνονται από το ΕΣΠΑ και ωρομίσθιοι!
Σύντομα ο εκπαιδευτικός θα προσλαμβάνεται σε επίπεδο περιφέρειας, δήμου ή και σχολείου. Στη συνέχεια θα τον περιμένει ο μέντορας και η συνεχής αξιολόγηση για να τον «πείσουν» να σκύβει πιο πολύ το κεφάλι. Οι ελαστικές μορφές εργασίας θα κυριαρχήσουν σε λίγο καιρό και θάχουν αρνητικές επιπτώσεις στην εκπαιδευτική διαδικασία και στη μόρφωση των παιδιών.
Σταματά σταδιακά κάθε επιμορφωτική διαδικασία για τους εκπαιδευτικούς, από το κράτος. Τα προγράμματα ΕΣΠΑ που θα εφαρμόσει το επόμενο διάστημα το Υπουργείο δεν έχουν να κάνουν με επιμόρφωση των εκπαιδευτικών αλλά με κατάρτιση και προσαρμογή τους στο «νέο» σχολείο της αγοράς.
Συμπερασματικά, οι αλλαγές αυτές θα κάνουν το σχολείο πιο ταξικό, οι συνέπειες για τα παιδιά της εργατικής τάξης και τις οικογένειές τους θα είναι οδυνηρές.
Όλα τα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση επιδιώκουν να παραπλανήσουν και να κρύψουν το βασικό: Ότι αυτοί που βρίσκονται στην εξουσία υπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα, τα συμφέροντα του κεφαλαίου που έρχονται σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Αυτό που προσπαθούν να αποδεχτεί ο εργατόκοσμος «ότι όλοι μπορούμε να βγούμε κερδισμένοι», έχει αποδειχτεί από την ίδια τη ζωή ότι είναι μεγάλο ψέμα. Η κοινωνία χωρίζεται σε τάξεις που έχουν διαφορετικά συμφέροντα. Όποια τάξη είναι στην εξουσία αυτά τα συμφέροντα θα υπηρετεί. Επόμενα, αυτοί που λένε ότι νοιάζονται για τα συμφέροντα των εργατικών, λαϊκών οικογενειών και των παιδιών τους είναι οι ίδιοι που ευθύνονται για την όξυνση των προβλημάτων της εργατικής λαϊκής οικογένειας.
Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΙΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΜΑΣ
Η διεθνής εμπειρία επιβεβαιώνει την προαναφερθείσα ανάλυση για τις συνέπειες που θα έχει η δημιουργία του «νέου» σχολείου. Ορισμένα παραδείγματα είναι ενδεικτικά, ενισχυτικά και αποδεικνύουν την ορθότητα των αναλύσεων και των εκτιμήσεων γιατί έχουν ήδη επιβεβαιωθεί από την εφαρμογή αυτών των μέτρων σε άλλες καπιταλιστικές χώρες.
Þ Στη Φιλανδία τα σχολεία χρηματοδοτούνται κατά 50% από το κράτος και το άλλο 50% από επιχειρήσεις και φορολόγηση των δημοτών. Η πρόσληψη εκπαιδευτικών γίνεται σε επίπεδο σχολικής μονάδας. Το πρόγραμμα είναι διαφοροποιημένο ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα δήμων και χορηγών. Αποτέλεσμα: μετά από τα 8 χρόνια της βασικής εκπαίδευσης μόνο το 50% συνεχίζει στο Λύκειο.
Þ Στη Δανία προωθήθηκε η αυτόνομη λειτουργία των Γυμνασίων και το σύστημα πιστώσεων κουπονιών ανά μαθητή. Αποτέλεσμα: τα σχολεία λειτουργούν ανταγωνιστικά και μειώθηκαν οι δαπάνες ανά μαθητή.
Þ Στην Ιρλανδία τα σχολεία πέρασαν στην ευθύνη δήμων και περιφερειών. Αποτέλεσμα: τα σχολεία οδηγήθηκαν σε επιχειρηματικές δραστηριότητες για αναζήτηση πόρων. Γονείς και μαθητές έφτασαν στο σημείο να εργάζονται 4 ώρες μετά το μεσημέρι για να βρεθούν πόροι.
Þ Στην Αγγλία η «αποκεντρωμένη» εκπαίδευση είναι θεσμός. Κριτήριο της χρηματοδότησης είναι η επίδοση των μαθητών. Αποτέλεσμα: κλείσιμο σχολείων λόγω έλλειψης πόρων και το μορφωτικό επίπεδο μειώθηκε. Επειδή δε ο ρόλος του εκπαιδευτικού έχει απαξιωθεί, υπόκειται σε συνεχή κρίση κι έλεγχο και ο μισθός του είναι χαμηλός, αναγκάστηκαν να κάνουν «εισαγωγή» εκπαιδευτικών από άλλες χώρες.
ÞΣτη Γαλλία έχει εφαρμοστεί το μέτρο των Ζωνών Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας (ΖΕΠ). Αποτέλεσμα: οι μαθητές των ΖΕΠ (κυρίως από περιοχές γκέτο) νωρίς οδηγούνται στην κατάρτιση ή στην εγκατάλειψη του σχολείου.
Þ Στις ΗΠΑ η εκπαίδευση υπάγεται στην αυτοδιοίκηση κάθε πολιτείας με διαφορετικό πρόγραμμα σπουδών και χρηματοδότηση από επιχειρήσεις. Αποτέλεσμα: έντονη ταξική διαφοροποίηση και χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης στις φτωχογειτονιές. Σε κείμενο του Υπουργείου Παιδείας των ΗΠΑ για την 5ετία 2007-2012, ήδη φαίνονται πιο ευδιάκριτα οι ταξικοί φραγμοί στην εκπαίδευση. Μόλις το 65,8% διαθέτει επάρκεια στην ανάγνωση και τη χρήση γλώσσας και υπολογίζουν ότι το ποσοστό θα πέσει με τη συμπλήρωση της 5ετίας. Στους μαθητές με χαμηλό εισόδημα το ποσοστό αυτό είναι ήδη 52,6%. Επίσης το 30% των μαθητών της Α’ Λυκείου δεν ολοκληρώνει τη Λύκειο.
ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ
ΠΟΥ ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΤΟ «ΝΕΟ» ΣΧΟΛΕΙΟ
Η κυβέρνηση για να προωθήσει την πολιτική που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και στην εκπαίδευση, στην προκειμένη περίπτωση για να προωθήσει το «νέο» σχολείο, στηρίζεται και στα ελληνικά κόμματα του ευρωμονόδρομου και στις συνδικαλιστικές ηγεσίες που συμφωνούν μ’ αυτή την πολιτική.
Έτσι απέναντί τους οι εργαζόμενοι έχουν το μπλοκ Ε.Ε.-κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ-τρόικας-Ν.Δ.-ΛΑ.ΟΣ που προωθεί το «νέο» σχολείο, το «νέο» λύκειο και το «νέο» πανεπιστήμιο ΑΕ, υπηρετώντας απαρέγκλιτα τα συμφέροντα του κεφαλαίου και στην Παιδεία.
Οι συνδικαλιστικές τους παρατάξεις ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ στηρίζουν τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις στην Παιδεία, συμμετέχουν και τώρα στη διαβούλευση με το Υπουργείο Παιδείας, αποδέχονται το «νέο» σχολείο της αγοράς και το «νέο» λύκειο! Στέκονται μόνο σε συντεχνιακού χαρακτήρα ζητήματα.
Πλευρές των προωθούμενων καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων όμως στηρίζει και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τις αντίστοιχες παρατάξεις τους στο χώρο των εκπαιδευτικών.
Οι δυνάμεις που πλειοψηφούν στην ΟΛΜΕ - ΔΟΕ παρά τις επιμέρους διαφορές τους δέχονται την αποκέντρωση της εκπαίδευσης, την επιχειρηματική δράση στην Παιδεία. Συμφωνούν και προωθούν έμπρακτα τη διαφοροποίηση του σχολικού προγράμματος μέσα από τα «καινοτόμα» προγράμματα και βιβλία. Θεωρούν την αυτονομία σχολείων και πανεπιστημίων προοδευτική εξέλιξη. Δέχονται το διαχωρισμό του Λυκείου σε Γενικό και Τεχνικό. Διαφωνούν με τις συγχωνεύσεις των σχολείων αλλά τις αποδίδουν αποκλειστικά σε οικονομικούς λόγους (όχι ότι δεν υπάρχει αυτή η πλευρά αλλά γίνονται κυρίως για να περάσει η διαφοροποίηση του προγράμματος σπουδών).
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΗΣ
Ü Λίγο πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς του 2009, με τα γνωστά προβλήματα που «εθιμοτυπικά» (αλλά όχι άδικα) μας απασχολούν (ελλείψεις βιβλίων, εκπαιδευτικών κ.λπ.), μπήκε σε προτεραιότητα το θέμα της υγιεινής στα σχολεία μπροστά από την επικείμενη πανδημία, που βέβαια αποδείχτηκε «φούσκα», κατά παραγγελία των φαρμακοβιομηχανιών. Κατορθώσαμε να μιλήσουμε έγκαιρα και ολοκληρωμένα, χωρίς να παρασυρόμαστε από κρίσεις πανικού για την ουσία του θέματος που δεν είναι άλλη από την ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ, ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΚΑΘΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Η υπόθεση της γρίπης έφερε στην επιφάνεια ζητήματα όπως: τις απαραίτητες κινητέςμονάδες Υγείας, οι οποίες πρέπει να παρεμβαίνουν άμεσα στα σχολεία σε περιπτώσεις πανδημίας, σχολίατρους που θα παρακολουθούν και θα καταγράφουν σταθερά την υγεία του μαθητικού πληθυσμού, καθαρίστριες, τραπεζοκόμους και τα απαιτούμενα φάρμακα και αναλώσιμα υλικά, γονικές άδειες με πλήρεις αποδοχές και ασφάλιση για έναν από τους δύο γονείς όταν ασθενούν τα παιδιά μας ή κλείνουν τα σχολεία. Και κύρια έφερε στην επιφάνεια το ζήτημα της έρευνας και της επιστημονικής αλήθειας που σε μια ταξική κοινωνία υπηρετούν, από τα πράγματα, συμφέροντα.
Τότε μπήκε πολύ πιο πιεστικά και μαζικά, το ζήτημα της ελλιπούς χρηματοδότησης των σχολικών επιτροπών, αλλά και η πρόθεση κάποιων γονιών να «τσοντάρουν» υπό το φόβο του κινδύνου της νόσου. Εμείς είπαμε τότε «Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη του γονιού», λίγους μήνες αργότερα έμελε το σύνθημα να πάρει μεγαλύτερη διάσταση.
Παράλληλα μπορέσαμε να συνδυάσουμε την γρίπη με τα χρόνια προβλήματα της κτηριακής υποδομής του σχολείου και από την έναρξη της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς οργανώσαμε συνέντευξη τύπου και διαμαρτυρίες στα αντίστοιχα Υπουργεία για το θέμα της υγιεινής και ασφάλειας. Εκτιμάμε ότι ως αποτέλεσμα αυτής της πίεσης και της αγωνίας των γονιών, το Υπουργείο έδωσε έκτακτη επιχορήγηση στις σχολ. επιτροπές, που βέβαια ήταν αστεία.
Ü Πραγματοποιήσαμε με επιτυχία ημερίδα για την Ειδική Αγωγή (22/2/10), στο χώρο του 1ου ΕΕΕΕΚ Πειραιά. Ετέθησαν όλα τα καυτά ζητήματα της ειδικής αγωγής και αποφασίστηκαν παραστάσεις διαμαρτυρίας στον Προϊστάμενο Α/θμια εκπαίδευσης, στο Σχολική Σύμβουλο ειδικής αγωγής και στο Νομάρχη για τη στέγαση του 2ου ΕΕΕΕΚ Πειραιά, που ενώ έχει ιδρυθεί εδώ και τρία χρόνια, δεν έχει στεγαστεί ακόμα, με αποτέλεσμα 60 παιδιά που τελειώνουν την πρωτοβάθμια εκπαίδευση να μένουν στο δρόμο.
Η παράστασή μας στον Προϊστάμενο Α/θμιας Εκπαίδευσης Πειραιά κ. Ζωγόγιαννη και στον κ. Μουταβελή, Σχολικό Σύμβουλο Ειδικής αγωγής πραγματοποιήθηκε στις 22/3/10, όπου αφού συμφωνήσαμε στην άθλια κατάσταση των κτιρίων που στεγάζουν τα ειδικά σχολεία, μας έκαναν τις προτάσεις τους, για το καθένα ξεχωριστά και μας ανέφεραν τις πιθανές λύσεις για τη στέγαστη του 2ου ΕΕΕΕΚ Πειραιά.
Παρά τη συνεχή μας προσπάθεια, ο Νομάρχης δεν δέχθηκε να μας δει, μας παρέπεμψε στον Αντινομάρχη, όπου κάναμε μια συνάντηση τον Μάιο του 2010. Όμως καμία δέσμευση δεν υπήρξε και πραγματοποιήσαμε παράσταση διαμαρτυρίας στο Νομαρχιακό Συμβούλιο (21/6/10), παίρνοντας τη διαβεβαίωση του Νομάρχη, ότι θα φροντίσει να νοικιαστεί χώρος, ανεξαρτήτως πιστώσεων, για την προσωρινή στέγαση του 2ου ΕΕΕΕΚ. Βεβαίως παραμένει σταθερή η πρότασή μας και τη διατρανώσαμε στο Νομαρχιακό Συμβούλιο, για ανέγερση σχολικού συγκροτήματος Ειδικής Αγωγής στην περιοχή των Λιπασμάτων, που θα περιλαμβάνει παιδικό σταθμό, ειδικό δημοτικό, ειδικό γυμνάσιο – λύκειο και ΕΕΕΚ.
Εδώ να σημειώσουμε ότι ο Νομάρχης Πειραιά, κ. Μίχας, στο ίδιο Νομαρχιακό συμβούλιο (21/6/10) συμφώνησε με τη θέση της Ομοσπονδίας, ενώ παράλληλα υπήρχε θέμα στην ημερήσια διάταξη του συμβουλίου για μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για την ύπαρξη δεξαμενών καυσίμων στο χώρο των λιπασμάτων από τη ΒΡ. Θεωρήσαμε ότι ο κ. Νομάρχης για να μας ξεφορτωθεί (;) πήρε αυτή τη θέση, ενώ στην ουσία προωθεί άλλες λύσεις για την περιοχή. (σχετ. δελτίο τύπου)
Ü Με επιτυχία πραγματοποιήσαμε διευρυμένο Διοικητικό Συμβούλιο με θέμα το «Νέο Σχολείο». Η ανταπόκριση των Ενώσεων μελών μας ήταν πολύ ικανοποιητική. Υπήρξαν αξιόλογες τοποθετήσεις από όλους τους συναδέλφους και αναδείχθηκε η έντονη ανησυχία όλων για το νέο αυτό σχολείο, που σε ελάχιστα θα μας θυμίζει το σχολείο που μέχρι τώρα ξέραμε.
Απόφαση ήταν κάθε Ένωση να πραγματοποιήσει σύσκεψη με θέμα το «Νέο Σχολείο». Μέχρι σήμερα που μιλάμε έγιναν 4 εκδηλώσεις από Ενώσεις, με θέμα το Νέο Σχολείο και για τις εξελίξεις γενικότερα, διαφόρων μορφών. Αναλυτικά, αυτά στα οποία ενημερωθήκαμε και συμμετείχαμε : Πέραμα, Α Δ/σμα Πειραιά, Ε Δ/σμα Πειραιά, Κορυδαλλό.
Αυτό που αποκομίσαμε από όλες αυτές τις συσκέψεις είναι, ότι:
· ο κόσμος συνδέει τις γενικότερες εξελίξεις με τις εξελίξεις στην εκπαίδευση
· γίνεται αντιπαράθεση σε κεντρικές αξίες και αρχές όπως π.χ. τι θέλουν οι χορηγοί, γιατί ενιαία εκπαίδευση, αλλά και στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Και όχι στα μικροζήτηματα
· συντριπτική αντίθεση με το πέρασμα της σχολικής στέγης στους Δήμους
· δεν έχουν καταπιεί τα συνθήματα για μαθητοκεντρικό σχολείο κ.λπ. ή περί απλών στοιχειωδών αλλαγών που έπρεπε να έρθουν στην εκπαίδευση ή προσωπικά οράματα κάποιας υπουργού ή κυβέρνησης
· υποχωρούν αντιλήψεις ότι η παιδεία είναι υπόθεση κάποιων σοφών και ειδικών
· ενδιαφέρον για την σύγχρονη αμορφωσιά
Ü Σαν επιστέγασμα της πείρας και της άποψης που έχει η Ομοσπονδία, έβγαλε ένα «γράμμα»προς τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς, όπου αναλύει τις απόψεις της Ομοσπονδίας σχετικά με το «νέο σχολείο», όπως αυτές έγιναν αποδεκτές, στο διευρυμένο Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας (12/6/10). Οι περισσότερες Ενώσεις μέλη μας, μοίρασαν το γράμμα αυτό στα σχολεία ευθύνης τους, όμως δεν μπορούμε να πούμε ότι συνέβη αυτό με όλες τις Ενώσεις. Ενώ ήταν απόφαση του Διευρυμένου Δ.Σ., συναντήσαμε εμπόδια. Επίσης εμπόδια συναντήσαμε από κάποιους Διευθυντές, οι οποίοι κρυμμένοι πίσω από το υπαλληλικό τους προσωπείο, προσπάθησαν να μπουν εμπόδιο στη διακίνηση του γράμματος. Όμως δεν πέρασε αυτή η αυταρχική και απαράδεκτη συμπεριφορά και η Ομοσπονδία κατόρθωσε να φτάσει το γράμμα σε όλα τα σχολεία ευθύνης της, ώστε να αντιληφθούν οι γονείς τι προσπαθούν να κάνουν πίσω από την πλάτη τους.
Ü Αντιδράσαμε άμεσα στο κλείσιμο των αθλητικών τμημάτων και οργανώσαμε παραστάσεις διαμαρτυρίας, μαζί με τους μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς του ΠΑΜΕ, στο γραφείο της φυσικής αγωγής στον Πειραιά, στη Διεύθυνση Β/θμιας εκπαίδευσης, αλλά και στο Υπουργείο Παιδείας, απαιτώντας να πάρουν πίσω την απόφαση για τα αθλητικά σχολεία. (Νοέμβρης 2010). Μετά τη συνάντηση στο Υπουργείο Παιδείας, ενημερώσαμε με ανακοίνωση τα μέλη μας, για τους «στόχους» του Υπουργείου Παιδείας, σχετικά με τη μεταφορά των μαθητών, τις συγχωνεύσεις και τις καταργήσεις των σχολείων, σε συνάρτηση με την εφαρμογή του Καλλικράτη.
Ü Σε κάθε απεργία καλούσαμε τους γονείς για μαζική συμμετοχή στις συγκεντρώσεις, με ταξικό προσανατολισμό. Εκφράσαμε για άλλη μια φορά τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη μας στους απεργούς ναυτεργάτες, καθώς επίσης καταδικάσαμε την άγρια επίθεση που δέχθηκαν οι εργάτες της Ζώνης από τις δυνάμεις καταστολής.
Ü Με ανακοινώσεις και παρεμβάσεις, μαζί με το ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών, αντιπαλέψαμε και καταγγείλαμε την επιχειρηματική δράση μέσα στα σχολεία (εταιρία Χρυσομηλιά, εταιρία CONΝECT) και αποκαλύψαμε σε όλους τους γονείς, το ρόλο των επιχειρήσεων μέσα στα σχολεία.
Ü Συμμετείχαμε στην Παναττική σύσκεψη που διοργάνωση η ΑΣΓΜΕ στις 6/2/2011 για το συντονισμό της δράσης μας μαζί με την εργατική τάξη, για δημόσια και δωρεάν παιδεία. Με το πλαίσιο δράσης που ψηφίστηκε, διοργανώσαμε στη συνέχεια νέα σύσκεψη στο Εργατικό Κέντρο του Πειραιά, με τη συμμετοχή εργατικών σωματείων, αυτοαπασχολούμενων, γυναικείων συλλόγων και μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας (Μαθητές, Ενώσεις Γονέων, Σύλλογοι Γονέων, εκπαιδευτικοί). Στόχος μας η ενημέρωση όλων των εργαζομένων, για τις αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση και η συμμετοχή τους στον αγώνα για δημόσια και δωρεάν παιδεία.
Σ’ αυτή τη σύσκεψη, προγραμματίστηκαν μια σειρά από κινητοποιήσεις και πρωτοβουλίες, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στην πορεία, μαζί με τους Συλλόγους γονέων, τις ενώσεις, το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών και τα εργατικά σωματεία. Η μόρφωση των παιδιών μας είναι υπόθεση πάνω απ’ όλα της εργατικής τάξης. Η επίθεση που δέχεται αυτή τη στιγμή η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, είναι ολομέτωπη και συντονισμένη. Συντονισμένη και ταξικά οργανωμένη πρέπει να είναι και η απάντησή μας. Η παιδεία, η υγεία, η πρόνοια, η εργασία, η ασφάλιση, η σύνταξη, τα εργασιακά μας δικαιώματα δεν είναι κουτάκια για να τα βάλεις το ένα δίπλα στο άλλο, για να πεις «σήμερα παλεύω για το άλφα, αύριο για το βήτα». Ολομέτωπη είναι η επίθεση, τέτοια πρέπει να είναι και η αντεπίθεση.
Ü Με τη δράση μας, μετά τη σύσκεψη, προκαλέσαμε ερωτήσεις στη Βουλή, τόσο για τις επιχειρήσεις στα σχολεία, όσο και για τις συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων στον Πειραιά. Με αιχμή το ζήτημα των συγχωνεύσεων και χωρίς να το απομονώσουμε από το βασικό σχεδιασμό της κυβέρνησης, για την εκπαιδευτική πολιτική, διοργανώσαμε συσκέψεις με τις Ενώσεις του κέντρου του Πειραιά, ώστε στη συνέχεια να οργανώσουμε πιο μαζικά τη δράση μας.
Ü Με πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας έγιναν δύο δυναμικές μαζικές συγκεντρώσεις στην πλατεία Κοραή, με αιχμή τις συγχωνεύσεις και καταργήσεις των σχολείων (17/3/11 και 30/3/11)
Ü Μετά από πρόσκληση του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Α/θμιας Εκπαίδευσης Σαλαμίνας και μαζί με τους Συλλόγους Γονέων των σχολείων που καταργούνται, προχωρήσαμε σε παράσταση διαμαρτυρίας στο Δημαρχείο Σαλαμίνας. Στη συνάντηση με το Δήμαρχο Σαλαμίνας, φάνηκε ότι συμφωνεί και θα εφαρμόσει τα σχέδια της κυβέρνησης. Συνδιοργανώσαμε μαζί με το Γυναικείο Σύλλογο Σαλαμίνας, συζήτηση με θέμα τις εξελίξεις στην Παιδεία και εκκρεμεί η πραγματοποίηση συγκέντρωσης και κινητοποιήσεων για την εφαρμογή του Καλλικράτη στην Παιδεία. (Μάρτης 2011)
Ü Ήταν άμεση η αντίδρασή μας πριν λίγες μέρες, όταν ενημερωθήκαμε ότι τουριστικά γραφεία που μεταφέρουν τους μαθητές στην περιφέρεια του Πειραιά, πρόκειται να σταματήσουν, γιατί τους οφείλονται χρήματα. Μαζί με την Ένωση Γονέων Περάματος, μαθητές και εκπαιδευτικούς, πραγματοποιήσαμε κινητοποίηση στην Περιφέρεια Πειραιά και ενώ πριν δεν υπήρχαν χρήματα, την ημέρα της κινητοποίησης ήδη τα εντάλματα ήταν στο Υπουργείο Οικονομικών και επέστρεφαν.
Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά, πως όταν το κίνημα δεν κουκουλώνει το πρόβλημα και δεν μπαίνει στη διαδικασία να το διαχειριστεί και να το λύσει μεταφέροντάς το στις πλάτες των γονιών, αλλά αντίθετα κινητοποιεί οργανωμένα όλους όσους πλήττονται, τότε βρίσκονται λύσεις και οι υπεύθυνοι αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους και τις υποχρεώσεις τους, κάτω από την πίεση που ασκείται.
Δεν τρέφουμε αυταπάτες. Το ζήτημα της μεταφοράς των μαθητών λύθηκε προσωρινά. Με την εφαρμογή του Καλλικράτη, τη νέα σχολική χρονιά, η ευθύνη της μεταφοράς των μαθητών θα ανήκει στους Δήμους. Δυστυχώς όλοι οι Δήμοι της Περιφέρειας Πειραιά είναι θερμοί υποστηρικτές του Καλλικράτη. Να θυμίσουμε ότι η κυβέρνηση πριν λίγες μέρες, ανακοίνωσε την εφαρμογή του λεγόμενου «προγράμματος εξυγίανσης» στους Δήμους που είναι χρεωμένοι. Τέτοιοι Δήμοι μέχρι στιγμής είναι ο Πειραιά, ο Κορυδαλλός, το Πέραμα, η Σαλαμίνα. «Εξυγίανση» σημαίνει ότι τα ποσά που αναλογούν σ’ αυτούς τους Δήμους, θα δεσμεύονται άμεσα, θα παρακρατούνται και θα πηγαίνουν κατ’ ευθείαν στις Τράπεζες.
Αποτέλεσμα αυτών των εξελίξεων θα είναι η υποβάθμιση, η αναστολή ή και η κατάργηση των υπηρεσιών που παρείχε ο Δήμος, π.χ. παιδικοί σταθμοί – κοινωνικές υπηρεσίες. Χιλιάδες απολύσεις εργαζομένων, επιβολή νέων φόρων και αύξηση όσων ήδη υπάρχουν. Αύξηση δημοτικών τελών, μεγαλύτερη αύξηση της πληρωμής για υπηρεσίες που παρέχονται, παράδοση αρμοδιοτήτων και υπηρεσιών σε επιχειρηματίες (π.χ. καθαριότητα).
Όλοι γνωρίζουμε ότι η πλειοψηφία των Δήμων στην Περιφέρεια του Πειραιά «έχουν πάει αλλού» τα χρήματα που ερχόντουσαν για τις λειτουργικές ανάγκες των σχολείων. Πολλοί απ’ αυτούς χρωστούν χρήματα από το 2006. Γίνεται αντιληπτό πως με την περικοπή των δαπανών για την παιδεία, που έχει φτάσει στο 40% και με τις νέες αρμοδιότητες που αναλαμβάνουν οι Καλλικρατικοί Δήμοι, χωρίς καμία δαπάνη από τον κρατικό προϋπολογισμό, (μεταφορά μαθητών – συμβασιούχες καθαρίστριες των σχολείων κλπ.) σε συνδυασμό με τις νέες υδροκέφαλες σχολικές επιτροπές είναι σίγουρο ότι θα μετατοπιστεί το οικονομικό βάρος στις πλάτες των γονιών. Εδώ η απάντηση είναι μια, ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των γονιών για τη λειτουργία των σχολείων.
Αγαπητοί συνάδελφοι
Κατανοούμε πως είναι δύσκολη ακόμα η κατάσταση και γίνεται πολύ πιο δύσκολη σήμερα που η οικονομική κρίση, η ανασφάλεια, η ανεργία, τα νέα μέτρα και η συντονισμένη επίθεση της κυβέρνησης και της τρόικας έχει κάνει τους εργαζόμενους γονείς να μη βρίσκουν χρόνο ούτε για τα παιδιά τους. Χρειάζεται πιο συστηματική και επίμονη προσπάθεια από όλους μας για πιο ουσιαστική λειτουργία του Συλλόγου. Χρειάζεται οι Σύλλογοι και οι Ενώσεις να αποκτήσουν μια διαφορετική οντότητα, να ξεφύγουν από τις λογικές της διαχείρισης ή από τις λογικές που μας θέλουν να παίζουμε το ρόλο του διαμεσολαβητή για την προώθηση των πολιτικών των εκάστοτε κυβερνήσεων.
Ο αγώνας για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν παιδεία δεν είναι μόνο υπόθεση των μαθητών, των οικογενειών τους και των εκπαιδευτικών, είναι και πρέπει να γίνει υπόθεση των εργαζομένων.
Άλλωστε το ζήτημα της παρεχόμενης μόρφωσης του περιεχόμενου σπουδών, των νέων βιβλίων, της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης, αλλά και του σχολείου των λαϊκών αναγκών, πιο έντονα συζητήθηκε, τόσο σε μια σειρά από συλλόγους γονέων και Ενώσεις, όσο και σε μαζικούς φορείς, αλλά και μέσα από πρωτοβουλίες που πάρθηκαν, σε συσκέψεις, σε γενικές συνελεύσεις, αρχίζει να εκφράζεται πιο έντονα η αγανάκτηση και ο προβληματισμός τόσο για την σημερινή κατάσταση, όσο και για τις αλλαγές που έρχονται.
Ζητήματα που πρέπει να ασχοληθούμε στην επόμενη διετία:
Αποκεντρωμένο σχολείο – αυτόνομο σχολείο- νέα διοικητική δομή – αναμορφωμένα προγράμματα – σχολικές επιτροπές – κτιριακές ανάγκες- επισκευές –μεταφορά μαθητών – καθαρίστριες –επιχειρήσεις στα σχολεία.
ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ:
Ø ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΚΑΘΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΣΕ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ
Ø Να διπλασιαστούν οι δαπάνες για την παιδεία και να παγιωθεί στο 15% από τον κρατικό προϋπολογισμό .
Ø Κατάργηση της ευέλικτης ζώνης και της εφαρμογής των ευρωπαϊκών προγραμμάτων στα
σχολεία. Διασφάλιση του ενιαίου χαρακτήρα του προγράμματος σπουδών, απαγόρευση της επιχειρηματικής δράσης των ιδιωτών στην εκπαίδευση.
Ø Άμεση απόσυρση των νέων αντιεπιστημονικών και αντιπαιδαγωγικών βιβλίων.
Ø Αποδέσμευση του σχολείου από το σύστημα πρόσβασης στα πανεπιστήμια, κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων. Εξετάσεις εκτός σχολείου, σε λίγα μαθήματα που είναι αναγκαία στο επιστημονικό αντικείμενο των σχολών, υπό την ευθύνη του ΥΠΕΠΘ και την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών του Λυκείου με απεριόριστες ευκαιρίες.
Ø Ενιαία συστηματική διδασκαλία των ξένων γλωσσών με ενιαίο συστηματικό πρόγραμμα και δωρεάν βιβλία σε όλο το 12χρονο σχολείο, πιστοποίηση της γνώσης της μέσα από το δημόσιο σχολείο.
Ø Οι εκπαιδευτικοί ανεξάρτητα από την ειδίκευση τους να είναι πτυχιούχοι πανεπιστημιακών παιδαγωγικών σχολών. Περιοδική υποχρεωτική επιμόρφωση στις ίδιες σχολές του συνόλου των εκπαιδευτικών, με εκπαιδευτική άδεια, χωρίς να παρεμποδίζεται η λειτουργία του σχολείου.
Ø Μόνιμοί διορισμοί όλων των αναγκαίων εκπαιδευτικών, κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών εργασίας.
Ø Σχολεία που θα καλύπτουν την υποχρεωτική ειδική αγωγή όλων των παιδιών με ειδικές ανάγκες. Να μην πληρώνουν οι γονείς ούτε ένα ευρώ για οποιαδήποτε ανάγκη εκπαίδευσης, αποκατάστασης και περίθαλψης των παιδιών με Ειδικές Ανάγκες και Αναπηρίες. Ούτε ένα παιδί με αναπηρία στο σπίτι του, ούτε ένα παιδί σε σχολείο που δε θα παίρνει υπόψη τις ιδιαίτερες εκπαιδευτικές ανάγκες του.
Ø Καθιέρωση τρίχρονης ειδικής προσχολικής αγωγής και ειδικών βρεφονηπιακών σταθμών
αποκλειστικά δημοσίων και δωρεάν.
Ø Μέτρα για τη σωστή αντιμετώπιση και βοήθεια μέσα στο σχολείο των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες. Οργάνωση ειδικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων (τάξεις ένταξης) που να καλύπτουν όλες τις μορφές μαθησιακών δυσκολιών σε όλα τα πολυθέσια σχολεία.
Ø Διασφάλιση της υγείας των μαθητών στα σχολεία, ίδρυση σχολιατρικής υπηρεσίας, ενταγμένης στα κέντρα Υγείας Αστικού Τύπου. Ίδρυση ιατρείων στα σχολεία και η επάνδρωση τους με νοσηλευτικό προσωπικό ,το οποίο θα συνεργάζεται άμεσα με τη σχολιατρική υπηρεσία, ώστε να διασφαλίζεται η υγεία των μαθητών και η σωστή ανάπτυξη τους. Τήρηση κάρτας υγείας του μαθητή που θα το συνοδεύει σε όλη τη διάρκεια της σχολικής του ζωής.
Ø Να απομακρυνθούν οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας απ’ τον περιβάλλοντα χώρο των σχολείων.
Ø Ενιαία Δημόσια και Δωρεάν Ανώτατη Εκπαίδευση, χωρίς φραγμούς και διαχωρισμούς των σπουδών σε κύκλους και των ιδρυμάτων σε κατηγορίες .Κατάργηση κάθε είδους διδάκτρων, δωρεάν συγγράμματα, σίτιση, στέγαση, μεταφορά για όλους τους φοιτητές
Ø Βιβλιοθήκες, υποδομές, καθηγητές πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, ενιαία πτυχία, υποτροφίες για διδακτορικά και έρευνα.
Ø Πρόσληψη, φυλάκων, καθαριστών, επιστάτη, γραμματέα, βιβλιοθηκονόμου και προσωπικού σίτισης σε κάθε σχολική μονάδα και στελέχωση της εκπαίδευσης με ειδικό επιστημονικό προσωπικό για την εκτίμηση, διάγνωση και αντιμετώπιση των προβλημάτων των μαθητών και επαρκή στήριξη του διδακτικού έργου.
Ø Αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν και ασφαλές σύστημα μεταφοράς των μαθητών στα σχολεία τους, με ευθύνη του υπουργείου Παιδείας, που θα διαθέσει κατάλληλα διαμορφωμένα μέσα μετακίνησης, εξειδικευμένους οδηγούς και συνοδούς και την αναγκαία κρατική χρηματοδότηση. Λέμε «όχι» στην αποκέντρωση - ιδιωτικοποίηση του δικτύου μεταφοράς.
Ø Για τους μετανάστες
• Ίσα μορφωτικά δικαιώματα ανεξάρτητα από εθνικότητα, χώρα προέλευσης, θρήσκευμα,
Καταγωγή. Λήψη μέτρων συμπληρωματικής διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας ως δεύτερης γλώσσας στα μεταναστόπουλα, για να μπορούν καλύτερα να παρακολουθούν τα μαθήματα και να αναπτύσσουν τη σκέψη τους
• Διδασκαλία της γλώσσας ,της ιστορίας, του πολιτισμού της χώρας καταγωγής ή προέλευσης, παράλληλα με το κοινό πρόγραμμα. Έτσι τα παιδιά των μεταναστών θα αποκτήσουν τα εφόδια και τη δυνατότητα να αγωνιστούν και να παλέψουν όποια και να είναι η επιλογή τους . Είτε μείνουν στη χώρα που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν είτε γυρίσουν στη χώρα καταγωγής και προέλευσής.
• Ίσα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα.
• Τα παιδιά που γεννιούνται στη Ελλάδα να αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια
• Νομιμοποίηση όλων των εργαζόμενων μεταναστών.
Κάθε οικογένεια μόνη της αδυνατεί να στηρίξει τα παιδιά της,
Κάθε εκπαιδευτικός μόνος τους δεν μπορεί να γίνει νησίδα.
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΘΗΚΟΝ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ.
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ.
ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ, ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΚΑΤΑΚΤΟΥΝ ΓΕΝΙΚΗ ΜΟΡΦΩΣΗ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΖΩΗ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.
Το Δ.Σ. της ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ ΠΕΙΡΑΙΑ
